بی تو با خاطره هایت چه کنم

طعنه شنیدم از همه که تو وفا نداری....

bogzepanjere — Thu, 12 Nov 2009 15:40:18 GMT

آرزوهايم زير انبوهي از خاکستر هنوز نفس مي کشند...

هنوز شعله ورند...

نسيم مهرباني تو کي مي وزد؟؟

*********

چه کردي با من؟...

ميخواهم بنويسم...اما از چه؟ از کي؟ و براي چي؟...

وجود ملتهبم در انتظار گذشت لحظه هاست...

اما براي شنيدن چه کلامي؟...

مي خواهم بنويسم...

از تو..

از اين نيامدن و قصد رفتن کردنت..

مي خواهم بنويسم اما دستهايم مي لرزد...

چه کردي با من؟...

چه خواستم ز تو که دريغ ميکني؟چه خواستي که نکردم؟...

غم نبودنت به جانم نيشتر ميزند اما درماني نيست که به مقابلش روم...

آخر تو تنها اميد بودي تنها دعاي شبانه ام...

مي خواهم بنويسم...

از چشماني خيس و دلي در اندوه نشسته از آرزوها و دعا هاي بيهوده..

هنوز دستانم ميلرزد اما باز هم مي خواهم عقده نشکفته ي دل را با نوشتن باز کنم..

نمي نويسم چگونه مي پرستمت...

مي نويسم که مردنم را در پايت باور نداري...

مي نويسم که من همان جزيره متروک بودم...

اي که بي من قصد رفتن مي کني...

مي خواهم بنويسم اما چه سود؟!تو که نخوانده دوررش مي اندازي..

چه سود از نوشتن وقتي گريه هايم نتوانست تو را از رفتن باز دارد..

ديگر نمي خواهم بنويسم ...

ديگر نمي خواهم بگويم چه قول ها دادي و چه قسم ها خوردي...

نمي خواهم بنويسم که چگونه دستي که به نياز بسويت دراز شده بود رد کردي...

نمي خواهم بنويسم که مي تواني فراموش کني ...

اما نا نوشته مي داني که هرگز فراموش نخواهم کرد...

********

مي گويند اگر نباشي، خنده با نگاهم آشتي مي كند!

مي گويند اگر نباشي، دوباره به ياد مي آورم بهار كي از راه مي رسد!

مي گويند اگر نباشي..

...

نگاه از من پنهان نكن!

آنها مي گويند اما من هنوز هم همه فصلها را تنها پاييز مي بينم،

هنوز هم دلم هواي باران دارد و دلتنگي هاي شبانه.

هنوز هم در پي عطر ياس هستم و هق هق نبودنت.

هنوز هم دستهايت را مي خواهم.

و هنوز هم... د... و... س... ت... ت... د... ا... ر... م

bogzepanjere — Wed, 16 Sep 2009 07:29:18 GMT

سلام

خدای خوبم

امروز صبح را به تو مي سپارم .

لطفاً نااميدی ديروزم را دور کن تا

آن چه را سبب درد و رنجم شده است و آن چه را محدود و محصورم می کند

ببخشم.

به من کمک کن تا دوباره شروع کنم .

لطفاً به زندگيم برکت ببخش. و ذهنم را روشن کن

روزی را که در پيش رو دارم

به تو می سپارم.

لطفاً به هر کس و هر موقعيتی که با ان روبه رو مي شوم

برکت ببخش .

از من انسانی بساز که خودت می خواهی

تا کاري را انجام دهم که تو مي خواهی

لطفاً به درون قلبم نفوذ کن

و همه خشم ، ترس و درد درونم را دور کن .

روحم را جانی تازه ببخش

و ذهنم را آزاد کن .

خدايا ، براي امروز از تو متشکرم .

آمين .

سفـــــــر

bogzepanjere — Sat, 21 Feb 2009 12:29:18 GMT

ای طلوع اولین دوست

ای رفیق آخر من

به سلامت سفرت خوش

ای یکانه یاور من

مقصدت هر جا که باشد

هر جای دنیا که باشی

اون وره رود شقایق

پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود

شبا دست تو

رفیق دست بی ریای من بود

یاور گذشته من

تو برو سفر سلامت

غم مخور که دوری واسه من

شده یه عادت

بزن بارون

bogzepanjere — Sat, 16 Aug 2008 09:57:18 GMT

حالا که خسته و تنهام حالا که اون دیگه رفته

میفهمم تازه این دردو که تنهاشدن چه قدر سخته

بزن بارون که عشق اون هنوز توی نفسهامه دلیل عشق پاک من بلور سرد اشکامه

ببار شاید که برگرده تو قلبی که پر از درده

ببین از وقتی اون رفته چقدر دستای من سرده

بزن بارون

دوستت دارم

bogzepanjere — Thu, 22 May 2008 20:27:18 GMT

آنکس که می گفت دوستم دارد

عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذری بود که روی برگ های خشک پاییزی راه می رفت

صدای خش خش برگ ها همان آوازی بود که من گمان می کردم می گوید

دوستت دارم

لعنت به این دنیا

bogzepanjere — Sat, 19 Apr 2008 10:17:18 GMT

در این شبهای دلتنگی که غم با من هم آغوش است

به جز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشد

کسی حالم نمی پرسد کسی دردم نمی داند

نه هم درد و هم آوایی با من یک دل نمی خواند

از این سرگشتگی بیزارم و بیزار

ولی راه فراری نیست از این دیوار

برای این لب تشنه دریغا قطره آبی بود

برای خسته چشم من دریغا جای خوابی بود

در این سرداب ظلمت نور راهی بود

در این اندوه غربت سرپناهی بود

شب پر درد و من از غصّه ها دلسرد

کجا پیدا کنم دلسوخته ای هم درد

اسیر صد بیابان وَهم و اندوهم

مرا پا در دل و سنگین تر از کوهم

صدایت

bogzepanjere — Wed, 02 Apr 2008 07:15:18 GMT

صدایت هست ، تا صدایت هست نفسی هم هست ، صدایت هست

و حضورت معنا دار می ماند ، از تو دارم این روزها را

اگر قابی مزین می کند

دیوار اتاقم را ، از توست ...

اگر از نردبان زندگی بالا می روم و گاه خیز می گیرم

چند پله را یکجا

همه از وجود توست ... که تمام امیدم تویی ...

کاش بودی اینجا ، کنار من روبرویم نه در خیال

تا بخندم از ژرفای وجود

تا ببینی که نگاهی از تو چه می کند با دل من ...

دست هایم جوانه می زنند مدام اگر در دستهای تو باشند ...

می ایستم روبرویت ، زل می زنم در نگاهت که عاشق تر از پیش نگاهم می کنی

و عاشقتر از همیشه نگاهت می کنم

بغضم تکه می شود مثل شیشه های رنگی

روی شانه ات ، عاشق شده ام بیشتر از پیش دوباره و دوباره ، مثل رویش زرد خورشید

در آسمان ، مثل لحظه ی حیات ،

مثل اولین چکه باران ،مثل حضور تو در مستی های بی پایانم ...

به خود که می آیم نیستی و دامن دامن ستاره پاشیده ای و کهکشانی در خیال

دور شده ای و من آرامم و نقش ماه گونه تو می رقصد و می تابد ، می بارد

سبز است همه چیز و سرخ اند تمام پنجره ها ، آسمان آبی و دریا آرام

چه می کند مهر تو با من ...

چه بی خود شده ام کنار سرخی تو که در رگهای وجودم جاریست ...

یا رضا .....

bogzepanjere — Thu, 06 Mar 2008 03:06:18 GMT

ز دیده اشک مسرت فشانده ام آقا

که تا ضریح خودم را رسانده ام آقا

به شکرانه آنکه به پابوس اجازه فرمودی

هزار مزتبه الحمد خوانده ام آقا

کنارگنبد زردت که قبه نور است

کبوترانه دلم را نشانده ام آقا

جسارت است که در مدح تو سخن گویم

در آسمان تو بالی فشانده ام آقا

بگیر دست دلم را که دستگیر تویی

من آن مسافر در راه مانده ام آقا ...

جاده

bogzepanjere — Sun, 20 Jan 2008 16:00:18 GMT

يكی از جاده های پر و پيچ و خم و مه آلود

زندگی منو به سوی خودش می خونه.....

براي پيدا كردنش همه جا را می گردم

از هر پنجره بازی به اميد اينكه انو ببينم

سرك مي كشم ولی نيست......

روزها منتظر يه قاصدك تا خبری برام بياوره

ولی قاصدكها هم نشونی منو را گم كردن......

شبها آسمونو نگاه می كنم تا شايد بتونم نشونيشو

از ستاره ها بگيرم ولی ستاره ها هم يادشون

رفته نيم نگاهی به زمين بندازن تا نگاه يه منتظر

روببينن .....

تنهايی رو بيشتر از هميشه احساس می كنم .

خسته تر و دلتنگ تر از هميشه به دنبال پناهگاه امن و

مطمئن خودم مي گردم تا با رسيدن بهش كمی

آرامش بگيرم ولي مثل اينكه مهربوني كه اون بالاست

به تنهايی محكومم كرده.....

مهربون عالم اگر تو اينطور ميخوای باشه

من كه حرفی ندارم همه ی دلتنگيها و بي كسی ها

برای من ولی ازت ميخوام اونی كه دوست ندارم

هيچ وقت غمشو ببينم بخنده و شاد باشه.

اونو تنهاش نذار و هميشه باهاش باش .

فقط ای كاش بهم می گفتی تا كی چشمهای

منتظرم بايد به جاده ي زندگی باشه....؟؟

خاطره

bogzepanjere — Sat, 10 Nov 2007 07:18:18 GMT

براي کشتن يک پرنده يک قيچي کافيه

لازم نيست اونو تو قلبش فرو کني يا گلويش را با آن بشکافي.

پرهايش را بزن...

خاطره پريدن با او کاري مي کنه که خودش را به اعماق دره ها پرت کنه