آسمان با وسعتش تقدیم تو 

 رقص ماهی های دریا مال تو 

 هر چه دارم از تو دارم مهربان 

 زندگیم   امروز و فردا مال تو

+ نوشته شده در  بیست و هشتم دی 1390ساعت   توسط امیــــــــر | 
پشت صحرا شهریست که درانجا دوستی دارم

         

             هرکجا هست      به هر فکر           به هر کار       به هر حال 


                                                        عزیز است خدایا تو نگهدارش باش

+ نوشته شده در  نهم اردیبهشت 1392ساعت   توسط امیــــــــر | 
   

 

                        

 

                        به چه میخندی تو

                                                                      به مفهوم غم انگیز جدایی

                          به چه چیز

                                                                به شکست دل من یا به پیروزی خویش

                        به چه میخندی

                                                                به نگاهم که چه مستانه تو را باور کرد

                        یا به افسونگری چشمانت

                                                                 که مرا سوخت و خاکستر کرد

                        به چه میخندی تو

 

                         به دل ساده ی من که دگر تا ابد نیز به فکر خود نیست

                                                 

                                                 خنده دار است.....بخند

 

 

+ نوشته شده در  سیزدهم آذر 1388ساعت   توسط امیــــــــر | 

 

آرزوهايم زير انبوهي از خاکستر هنوز نفس مي کشند...

 

 هنوز شعله ورند...

 

 نسيم مهرباني تو کي مي وزد؟؟

 

*********

 

چه کردي با من؟...

 

ميخواهم بنويسم...اما از چه؟ از کي؟ و براي چي؟...

 

وجود ملتهبم در انتظار گذشت لحظه هاست...

 

اما براي شنيدن چه کلامي؟...

 

مي خواهم بنويسم...

 

از تو..

 

از اين نيامدن و قصد رفتن کردنت..

 

مي خواهم بنويسم اما دستهايم مي لرزد...

 

چه کردي با من؟...

 

چه خواستم ز تو که دريغ ميکني؟

 

غم نبودنت به جانم نيشتر ميزند اما درماني نيست که به مقابلش روم...

 

آخر تو تنها اميد بودي تنها دعاي شبانه ام...

 

مي خواهم بنويسم...

 

از چشماني خيس و دلي در اندوه نشسته از آرزوها و دعا هاي بيهوده..

 

هنوز دستانم ميلرزد اما باز هم مي خواهم عقده نشکفته ي دل را با نوشتن باز کنم..

 

نمي نويسم چگونه مي پرستمت...

 

مي نويسم که مردنم را در پايت باور نداري...

 

مي نويسم که من همان جزيره متروک بودم...

 

اي که بي من قصد رفتن مي کني...

 

مي خواهم بنويسم اما چه سود؟!تو که نخوانده دوررش مي اندازي..

 

چه سود از نوشتن وقتي گريه هايم نتوانست تو را از رفتن باز دارد..

 

ديگر نمي خواهم بنويسم ...

 

ديگر نمي خواهم بگويم چه قول ها دادي و چه قسم ها خوردي...

 

نمي خواهم بنويسم که چگونه دستي که به نياز بسويت دراز شده بود رد کردي...

 

نمي خواهم بنويسم که مي تواني فراموش کني ...

 

اما نا نوشته مي داني که هرگز فراموش نخواهم کرد...

 

********

 

مي گويند اگر نباشي، خنده با نگاهم آشتي مي كند!

 

مي گويند اگر نباشي، دوباره به ياد مي آورم بهار كي از راه مي رسد!

 

مي گويند اگر نباشي..

...

..

.

 

نگاه از من پنهان نكن!

 

آنها مي گويند اما من هنوز هم همه فصلها را تنها پاييز مي بينم،

 

هنوز هم دلم هواي باران دارد و دلتنگي هاي شبانه.

 

هنوز هم در پي عطر ياس هستم و هق هق نبودنت.

 

هنوز هم دستهايت را مي خواهم.

 

و هنوز هم... د... و... س... ت... ت... د... ا... ر... م

+ نوشته شده در  بیست و یکم آبان 1388ساعت   توسط امیــــــــر | 
                

  

سلام

خدای خوبم

امروز صبح را به تو مي سپارم .

لطفاً نااميدی ديروزم را دور کن تا

آن چه را سبب درد و رنجم شده است و آن چه را محدود و محصورم می کند

ببخشم.

به من کمک کن تا دوباره شروع کنم .

لطفاً به زندگيم برکت ببخش. و ذهنم را روشن کن

روزی را که در پيش رو دارم

به تو می سپارم.

لطفاً به هر کس و هر موقعيتی که با ان روبه رو مي شوم

برکت ببخش .

از من انسانی بساز که خودت می خواهی

تا کاري را انجام دهم که تو مي خواهی

لطفاً به درون قلبم نفوذ کن

و همه  خشم ، ترس و درد درونم را دور کن .

روحم را جانی تازه ببخش

و ذهنم را آزاد کن .

خدايا ، براي امروز از تو متشکرم .

آمين .

+ نوشته شده در  بیست و پنجم شهریور 1388ساعت   توسط امیــــــــر | 
 

                     

 

                                  ای طلوع اولین دوست

                                                                          ای رفیق آخر من

                                  به سلامت سفرت خوش

                                                                          ای یکانه یاور من

                                  مقصدت هر جا که باشد

                                                                           هر جای دنیا که باشی

                                  اون وره رود شقایق

                                                                           پشت لحظه ها که باشی

                                  خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود

                                                                                        شبا دست تو

                                  رفیق دست بی ریای من بود

                                                                                     یاور گذشته من

                                   تو برو سفر سلامت

                                                                 غم مخور که دوری واسه من 

                                                          

                                        شده یه عادت

  

+ نوشته شده در  سوم اسفند 1387ساعت   توسط امیــــــــر | 

 

 

 

 

حالا که خسته و تنهام حالا که اون دیگه رفته

 

 میفهمم تازه این دردو که تنهاشدن چه قدر سخته

 

بزن بارون که عشق اون هنوز توی نفسهامه دلیل عشق پاک من بلور سرد اشکامه

 

 ببار شاید که برگرده تو قلبی که پر از درده

 

 ببین از وقتی اون رفته چقدر دستای من سرده

 

بزن بارون

 

بزن بارون

+ نوشته شده در  بیست و ششم مرداد 1387ساعت   توسط امیــــــــر | 

 

 

آنکس که می گفت دوستم دارد

عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

 رهگذری بود که روی برگ های خشک پاییزی راه می رفت

 صدای خش خش برگ ها همان آوازی بود که من گمان می کردم می گوید

 دوستت دارم

+ نوشته شده در  دوم خرداد 1387ساعت   توسط امیــــــــر | 

 

 

 

 

در این شبهای دلتنگی که غم با من هم آغوش است

به جز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشد

کسی حالم نمی پرسد کسی دردم نمی داند

نه هم درد و هم آوایی با من یک دل نمی خواند

از این سرگشتگی بیزارم و بیزار

ولی راه فراری نیست از این دیوار

برای این لب تشنه دریغا قطره آبی بود

برای خسته چشم من دریغا جای خوابی بود

در این سرداب ظلمت نور راهی بود

در این اندوه غربت سرپناهی بود

شب پر درد و من از غصّه ها دلسرد

کجا پیدا کنم دلسوخته ای هم درد

اسیر صد بیابان وَهم و اندوهم

مرا پا در دل و سنگین تر از کوهم

 

+ نوشته شده در  سی و یکم فروردین 1387ساعت   توسط امیــــــــر | 

 

 

 

 

 

صدایت هست ، تا صدایت هست نفسی هم هست ، صدایت هست


و حضورت معنا دار می ماند ، از تو دارم این روزها را

 اگر قابی مزین می کند


دیوار اتاقم را ، از توست ...

 اگر از نردبان زندگی بالا می روم و گاه خیز می گیرم


چند پله را یکجا 

 همه از وجود توست ... که تمام امیدم تویی ...


کاش بودی اینجا ، کنار من روبرویم نه در خیال 

 تا بخندم از ژرفای وجود 

  تا ببینی که نگاهی از تو چه می کند با دل من ...


دست هایم جوانه می زنند مدام اگر در دستهای تو باشند ...


می ایستم روبرویت ، زل می زنم در نگاهت که عاشق تر از پیش نگاهم می کنی


و عاشقتر از همیشه نگاهت می کنم 

 بغضم تکه می شود مثل شیشه های رنگی

روی شانه ات ، عاشق شده ام بیشتر از پیش دوباره و دوباره ، مثل رویش زرد خورشید


در آسمان ، مثل لحظه ی حیات ،


مثل اولین چکه باران ،مثل حضور تو در مستی های بی پایانم ...


به خود که می آیم نیستی و دامن دامن ستاره پاشیده ای و کهکشانی در خیال


دور شده ای و من آرامم و نقش ماه گونه تو می رقصد و می تابد ، می بارد


سبز است همه چیز و سرخ اند تمام پنجره ها ، آسمان آبی و دریا آرام 


چه می کند مهر تو با من ...


چه بی خود شده ام کنار سرخی تو که در رگهای وجودم جاریست ...


+ نوشته شده در  چهاردهم فروردین 1387ساعت   توسط امیــــــــر | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
رو در و دیوار این شهر همش از تو یادگاره توی این کوچه تاریک منو تنها نمیزاره
یاد حرفای قشنگت که توی قلبم لونه می کرد
یاد دلتنگی چشمات که منو بهونه میکرد.
میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم
آخه من ترانه هامو واسه کی پس بخونم ؟

پیوندهای روزانه
عکس و گرافیک
به مریم بگوئید بخندد
آواز ققنوس در شب روشن
باقی مانده عشق
همه چی
دلم تنگه برای گریه کردن
غریبه تو غربت
خنده و سرگرمی
باربد با مرام
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
اردیبهشت 1392
دی 1390
آذر 1388
آبان 1388
شهریور 1388
اسفند 1387
مرداد 1387
خرداد 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
دی 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
پیوندها
پرسپولیس زلزلــــه
نفرین به تو که نفرینم نکردی
خرابات نشین
شبگرد سکوت
جویباری از من
سراب بی پایان
حرف های ناگفته یک قاصدک
دختری شلوغ و تنها
مــن و مـــن
روزهای تاریک و شبهایی تاریکتر
خاطره
ریکا
مراقب دل نازک من باش
هوای پائیـــز
سکوت دل
مرد شب
كوير سرد
پرچنی از خیال
پارسا
ارتباط زنده با حرم امام رضا (ع)
دوباره میسازمت دل دیونه
بوف كور
دلخوش عشق شما نيستم اي اهل زمين ...
ته تقاری!!!!!!!!!!!!
قصر احساس
من بارونو دوس دارم
امتداد تنهايي
بهار اشعار
من از نهایت شب حرف میزنم
به ياد تو
تنهایی و غربت
dooset-daram
پاتق دختر پسرا
مرگ بر زنــــدگی
من و غربت
آغوش
من و تو
آرزوی آبــــی
عشق را باور کنیم
بهترین آفای دنیــا
یادته میرفتیم با پای پیاده
همه چی هیچی
گل مریم
سايت آموزش ايرانيان
من و تو
منو نسپار به فصل رفته عشق
حرفهایی که نگفتم و نشنیدی
نوشته های کوچک من
دختری که هیچ وقت نا امید نمیشه
تنهایی به نام
تکه ای از بهشت
بي قرارستان دل
گفتگو های تنهایی
رویای خیــــــــس
دو پرستــــــوی عاشق
نی نی و نانا
دختران ایرانی
ریحانه
ماه در آب
عشق کاغذی
ماه نو
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM